Parochie "Westend"

Geschiedenis

voorgevel

 kerk in aanbouw in 1921

De geschiedenis van de kerk en parochie van de H. Margarita Maria, beter bekend als 'de Bredaseweg', is heel aardig gedocumenteerd dankij het Gedenkboek dat pastoor W.J. de Klijn in 1947 publiceerde ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van zijn parochie. Met veel gevoel voor humor beschrijft de pastoor hoe er onderhandeld moest worden met vele instanties vooraleer de afsplitsing van Korvel een feit was. We kunnen en willen al die voorbereidingen hier niet herhalen, maar ťťn bijzonder detail verdient een citaat. 'Een oud Brabants gebruik brengt met zich mee', schrijft de pastoor, 'dat de grond-werken van een kerk door de boeren-bevolking worden uitgevoerd. Ze stelt daarin een hoge eer! Aan de nazaten wordt dan verteld, dat grootvader aan de bouw van de kerk heeft meegewerkt!' En dus zaten alle boeren uit 'Oel', zoals het gebied genoemd werd, op een mooie ochtend in oktober 1920 in het cafť van boer Lemmens aan de Bredaseweg voor een vergadering waarvan iedereen natuurlijk al van te voren wist hoe die zou aflopen: iedereen deed mee. Op 10 december 1922 werd de voltooide kerk ingewijd door pastoor J De Beer van de Hasselt (die de zieke deken verving).

interieurfoto kort na de bouw

 interieurfoto uit 1947

Het ontwerp was van de Tilburgse architect H. Bonsel. Nog maar net op tijd was de verharding van de weg gereedgekomen, want het gebied waar de kerk gebouwd werd, was nog voornamelijk akkerland. De gemeente voorzag echter forse uitbreidingen, zowel met arbeiderswoningen 'met voor en achtertuintjes', als met een villapark (Zorgvlied). De 'kerk van de Bredaseweg' ligt dus aan de Ringbaan-West, en wie was eigenlijk Margarita Maria? Margarita Maria Alacoque leefde van 1647 tot 1690 in Frankrijk. Als kloosterzuster beleefde zij tussen 1672 en 1675 een aantal verschijningen van Jezus, die haar toesprak en onderrichtte over de oude waarheden en waarden van het christendom. Margarita Maria droeg die waarden verder uit en werd vooral een voorstandster van de verering van het Heilig Hart. Haar keuze als partoonheilige voor de nieuwe parochiekerk sluit dus aan bij de verering van Tilburg van het Heilig Hart, maar was ook een actuele zaak. Margarita Maria werd in 1920 heilig verklaard en de kerk van de Bredaseweg had de eer de eerste kerk van Nederland te zijn die onder haar bescherming werd geplaatst. De grote klok van de kerk werd naar de patrones vernoemd en droeg het opschrift:

Mihi nomen Margarita
Summi Dei Praeco
Fideles ad Cor Jesu voco

in het Nederlands: 'Mijn naam is Margarita/ Ik ben de heraut van de hoogste God / Ik roep de gelovigen naar het Hart van Jezus'. De nieuwe parochie groeide inderdaad snel en voorspoedig. Behalve de scholen, het patronaatsgebouw (met zelfs een cinema!) en de gymnastiekzaal- de klassieke bijgebouwen van iedere kerkhaalde de parochie ook twee kloosters binnen haar grenzen: het broederklooster van de heilige Canisius (1925; ook hier werd de actualiteit gevolgd: Petrus Canisius werd in 1924 tot kerkleraar benoemd), en een zusterklooster. Pastoor De Klijn besteedt in zijn boek veel aandacht aan de oorlogsjaren. De inslag van een V1 in de kapel van MariŽngaarde terwijl daar de mis werd opgedragen, vormt daarbij het droevige hoogtepunt. TweeŽntwintig mensen vonden de dood.

Bron: Katholiek Tilburg in Beeld, R Peeters en E Schilders

Heden

interieur van de kerk in 2000

In de periode na de Tweede Wereldoorlog groeide de parochie zo voorspoedig dat het bisdom 's-Hertogenbosch besloot een deel van de parochie af te scheiden en tot de vorming van een nieuwe parochie te komen: de parochie van de HH Petrus en Paulus. Men ging er in die tijd vanuit dat het aantal praktiserende katholieken gelijke tred zou houden met de verwachte bevolkingsgroei en de daaraan gerelateerde stedelijke uitbreiding. De toekomst zou leren dat hiervan in het geheel geen sprake zou zijn. In de jaren zeventig en daarna zijn in Tilburg talloze kerken gesloopt en zijn diverse parochies opgeheven of opnieuw ingedeeld in een groter parochieverband. De parochie van de Hl Margarita Maria is tot op heden gelukkig gespaard gebleven van bovengenoemde ontwikkelingen. Natuurlijk zijn de gevolgen van de daling van het aantal praktiserende katholieken ook niet aan onze parochie voorbijgegaan. Werden er in de jaren tachtig nog zo'n veertien  HH Missen per week opgedragen; vandaag de dag zijn dat er nog maar vijf. Toch mag de parochie zich verheugen in een redelijke bezetting tijdens de zondagse Hoogmissen waaraan het kerkkoor sinds jaar en dag trouw haar muzikale medewerking verleent. Een goed verzorgde liturgie blijkt vandaag de dag veel katholieken nog aan te spreken. Hiervan mag het feit getuigen dat we ook veel mensen van buiten de parochie als vaste kerkgangers op zondag mogen begroeten. De toekomst zal het leren!